REPOST: ANG HANAP NG MGA LALAKE

Medyo naghahibernate ata ang utak ko nitong mga nakaraang araw. Puros Harry Potter na lang ang laman ng utak ko ngayon tsaka yung pinost kong status update sa Facebook (wag kayo mag-alala ikukwento ko yun one of these days). Medyo may kinalaman rin naman kasi ito dun sa mga nangyayari sa buhay ko nitong linggong nagdaan.

Anyway, naisip kong irepost ito, dahil napansin ko na isa ito sa madalas na hinahanap sa google ng mga babaeng clueless yata sa mga hinahanap ng mga lalake.

Habang nag-iisip ako kanina ng magandang topic, nabanggit ng aking katabi na si Denise na magsulat ng mga bagay na nagugustuhan ng mga lalake sa mga babae. Ano bang dapat meron sila para masabi namin na sila ay attractive?

NGUNIT!!! Obvious na ang magandang mukha, malaking boobs, at mahusay na katawan ay kasama na sa mga listahan, pagbigyan naman natin ang mga hindi pinalad. Ang mga ililista ko eh yung mga katangian ng pagkatao na gusto namin sa opposite sex. Yung mga dahilan kung bakit nasasabi nilang LOVE IS BLIND.

O siya sige, ang haba na ng opening ko, simulan na natin ito...

MAY PAGKAMISTERYOSA: Meron kasing mga taong, unang kilala mo pa lang, eh ikukuwento na sayo ang buong life story niya, ang history ng pangalan, ang buong kwento ng mga kanunu-nunuan, at kahit ang kwento ng alaga ng kapitbahay ng pinsan ng aleng nagtitinda ng yosi sa harap ng building ng dati niyang pinagtatrabahuan (whew)... in short chismosa at madaldal. Ayos lang naman ang makwento, pero gusto rin namin na minsan ay gumamit ng detective skills upang makilala ng mabuti ang isang babae. Yung tipong pwede mong gamitan ng Socratic Method para malaman ang mga sikreto nila. Pero siyempre, pagnalaman naming may pagka-serial killer type pala sila... ibang usapan na yan.

BABAENG GAME: Not necessarily sa kama. Ang ibig kong sabihin, eh yung madaling mayaya. Game siya mag-go kart, manuod ng sine, kumain sa labas, magbasketball, kumain sa karinderya, magfishball. Sa madaling-salita eh hindi maarte. Koboy ika nga. Yung pwedeng one of the boys. Ang isa sa hinahanap ng mga lalake sa kanilang magiging girlfriend, eh yung tipong makakasundo ng kanilang mga kabarkada. Kung jologs ang barkada ko, eh jologs din siya. Kung sosyal, eh sosyal din. Hindi yung tipong, kapag kasama ng mga kaibigan namin, eh uupo sa isang tabi. Tapos pag pauwi na kami, saka ako aawayin.

SYEMPRE MABAIT: Nauunawaan namin na once a month, nagbabago pagkatao ninyo, pero kung araw-araw ang ugali mo eh parang lagi kang may tagos, eh isa kang malaking turn-off!!! Masarap maging single, masarap din yung may kapartner ka. Pero, kung ang girlfriend namin, eh hahayaan kaming mamuhay na para bagang single kami, eh nakajackpot kami... Eto ay mga babaeng di dapat pakawalan. Pag sinabi kong, mamuhay parang single, hindi yung tipong mambababae. Ang ibig kong sabihin, yung tipong hahayaan akong sumama sa mga boys night out. Hindi maldita. Papatawarin ka, kung minsang makalimutan mo ang birthday niya o monthsary ninyo. Hindi naman martir o linta. Pero yung tipong bukas ang isipan baga.

APPRECIATIVE: Ang gusto ng lalake eh minsan, napapansin at inaappreciate yung mga magagandang ginagawa namin. Hindi yung puros talak na lang ng mga kabalbalan namin ang naririnig namin. Ang isa pang ayaw namin eh yung kapag nag-aaway, eh iuungkat pa lahat ng kasalanan na nagawa namin noong previous life namin. Yung tipong hindi ko na nga naaalala na nangyari, inuungkat pa rin.

HINDI INSECURE: Siguro, lahat ng away ng magkasintahan, eh nagmumula sa pagiging insecure ng mga kababaihan. Nagseselos kapag tumitingin kami sa mukha (o dede) ng ibang babae. Yung tipong palaging nagtatanong kung tumataba ba sila (hindi cute yun, kung hindi kayo maniniwala sa sagot namin!!!). Iba ang pacute, iba rin ang insecure. At nakakairita ang mga babaeng walang tiwala sa sarili, lalo na kung namimihasa na. Ang sinasabi ko lang, eh kung ikaw ay babaeng confident, mataas ang plus points mo sa amin. Yung tipong, kaya mo kaming pahabulin at kaya mo kaming paglaruan. Madalas, nagiging bobo kami sa mga babaeng ganito, pero okay lang. Gaya nga ng sabi ko, us guys welcome the challenge. Kaya uso ang mga cougar ay dahil sa mga babaeng ganito.

MATALINO: Eto, personal choice ko. Ang gusto ko, eh babaeng kaya makipagsabayan sa mga usapan namin. Yung tipong may laman ang mga sinasabi, at hindi puros hangin lang. Hindi halata, pero tahimik akong tao, pero kapag ang babae, ay napagkwento ako tungkol sa mga bagay-bagay, kung hindi man kami magkatuluyan, eh kinikeep ko siya bilang isang kaibigan. Ayaw ko talaga sa mga bobo, dahil maikli ang pasensya ko. Ayokong kausap yung mga tipong, ang habahaba ng kwento ko, tapos ok lang yung sagot nila tapos change topic agad. Nakakasira ng mood.

Alam kong hindi makikita ang lahat ng ito sa iisang babae lang, pero ang mahalaga eh meron sila kahit at least dalawa o tatlo man lang sa mga katangiang ito, okay na ako. Hindi ko na pakakawalan ang mga ganito.

BUCKET LIST: THE FIRST 25

I'm not about to die. I think I still have until the age of 50 before I hit eternal slumber. Plenty of time to do some things that I would like to experience before the inevitable happens. I don't remember with whom I got this idea from, but it's from a fellow blogger. But in any case, whoever you are, thank you for giving me this idea.

1. I'd like to get married at least once in my life.
2. I would like to be able to go on a date outside of the city and be back by the end of the day.
3. I'd like to get rid of my seafood allergy. People say I'm missing alot not eating those food.
4. I want to go bungee jumping.
5. Some mind blowing $3x with a foreigner would be nice.
6. Ride a horse.
7. Learn scuba diving.
8. Master a different language (either Spanish, Italian or French or all three).
9. Be inside the delivery room when someone delivers a baby (not necessarily my wife, but that would be ideal and appropriate).
10. Visit a country in Europe or South America.
11. Skinny dipping.
12. Own a kick ass entertainment system (huge flat screen tv, awesome speakers, all next-gen consoles, and a lazy boy).
13. Date a model (I think I've done it once, I'd like to do it again).
14. Live in a condominium (I prefer a loft over anything).
15. Be good in at least one sport.
16. Watch a live show of WWE (I will only watch that show in Manila if Randy Orton is included in the list of wrestlers featured in a match).
17. Organize something for my blogger friends.
18. Have an adult surprise party on one of my birthdays.
19. Donate blood.
20. I know I'm too old to wear braces, but I need to have my teeth fixed.
21. Shoplift (I really need to announce this!!!).
22. Learn a really cool magic trick.
23. Have a picture taken with a celebrity (local or international).
24. Do something naughty in a public place (cinema's already done).
25. Blog about all the things I'll be checking on my bucket list.

This has been a year when I've had alot of firsts. More than when I was 17, so in terms of achievements, 2009 is a good year so far. I'm at the prime of my life right now, and there's a lot of things that I would really like to do. I just need to have the motivation to do all of these things.

So this is a start.

THE INITIATIVE

Nakasabay ko nanaman kahapon si Monday. Unang-una hindi ko inaasahan na mangyayari yun kasi late na rin ng hapon nang umuwi ako. Magkatapat kami ng upuan dun sa likuran ng fx nakasakay. Kaming dalawa lang.

Iba yung naramdaman ko kahapon. Iba yung kabog ng dibdib ko. Hindi ko alam kung dahil kasabay ko siyang umuwi o dahil high blood nanaman ako. Pero sobrang sumikip yung dibdib ko.

Hindi kami nagkakatinginan masyado dahil busy siya sa kakatext kung kanino man. Iniisip ko lahat ng sinasabi ng mga nagbabasa dito. Na hindi siya engaged. Na kelangan ko na siyang makilala dahil malapit na rin naman magbago ang oras ko.

Ewan ko, kung nakita niyo siguro yung mukha ko kahapon.. mukha akong tanga. Contorted kasi mukha ko pag nag-iisip ako ng malalim. Di ko alam kung saan ako huhugot ng lakas para ipakilala ang sarili ko sa kanya. Parang yung lakas ng loob kong mamik-up ng mga tipo ng mga kaklase ko noong nasa kolehiyo pa ako eh biglang nawala. Pinikit ko yung mata ko...

"Hi." nasabi ko.

Napatingin sa akin si Monday. Di siya sigurado kung siya nga ba yung kausap ko.

"Sorry, I don't do this, pero madalas kasi kitang nakakasabay pauwi. I just wanted to say hi. So hi!" sabay bigay ng awkward na ngiti.

"Okay? Uhmmm... Hello?" sumagot si Monday. Nakangiti.

"Mondays." kabado kong sinabi. "Actually, tuwing Monday, madalas tayo magkasabay."

"Yeah? Familiar ka nga." sabi niya.

"Not that I'm keeping tabs. Di ako stalker. Nagkakataon lang siguro na every Monday, nakakasabay kita. Weird nga kasi Friday ngayon."

Parang nagbago yung tingin niya. Natakot yata. Creepy ata yung pagkakasabi ko.

"I just notice. I'm good with faces kasi. Medyo hindi mabilis nakakalimot."

"Aaah. Okay."

"By the way, I'm Gil ngapala."

Napatigil siya. Nag-iisip kung ibibigay ba niya pangalan niya. "RC." sabi niya.

"Like yung cola?"

Tumawa siya. "Just like yung cola. Hahaha"

Ang ganda niya tumawa. Ang lalim ng dimple niya. In love na yata ako!!!

"Nice to meet you RC." sa isip ko finally may pangalan na rin yung mukhang nakakasabay ko halos linggo linggo.

Nagdadalawang isip ako kung kukunin ko ba yung numero niya. Kasi parang hindi naman siya ganun ka interesado. At mukhang mabilis naman kung kukunin ko ngayon agad. Kakakuha ko pa lang ng pangalan niya. Baka isipin nun creepy stalker talaga ako.

"Uhmm.. RC.. okay lang ba.."

"Gatchalian lang po..." sabi ng isang pasahero.

If You See Kaye, will you tell her that I love her.
And if you see Kaye, let her know I want her back.
-sabi ng mp3 player ko.

Bumalik ako sa realidad. Nakatitig pala ako sa cellphone ni Monday.

Nakatingin siya sa akin. Alam niya na dito ako bababa, mukhang nagtataka bakit di pa rin ako gumagalaw.

Nagmamadali akong gumalaw sa kinauupuan ko para bumaba. Bago ko isara yung pinto, sinabi ko sa kanya "Bye."

Di ako gumalaw at tiningnan ko siya habang umalis yung fx palayo sakin. Tinaas niya mga daliri niya na parang nagpapaalam sakin. Naglakad ako kahapon mula labasan hanggang sa bahay na nakangiti. Kilala niya na nga ako.

************
Napansin ko lang... sa dinami daming beses naming nagkakasabay, ni minsan hindi ko pa naririnig ang boses ni Monday. Ni minsan nga, di ko pa siya nakikitang nagbabayad ng pamasahe. Siguro ginagawa niya yun bago siya bumaba o pagkasakay niya... o wina 1-2-3 niya yung mga fx. Hmmm...

PAGBABAGO

Simula Setyembre medyo may malaking pagbabagong magaganap sa buhay ko. Di naman siya ganun kalaking pagbabago. Pero matagal ko nang hindi nagagawa yung ganun, at hindi ako sanay. Dahil di na rin naman kayo iba sakin, at karamihan naman sa inyo wala namang pakialam, ikukwento ko na rin.

Ipinaalam na kasi sa programa namin na isa ako sa mga malilipat ng Operating Unit. At kasabay ng paglipat eh magbabago na rin ang schedule ko. Magiging ganap na bampira na ako. Tulog sa umaga at gising sa gabi. Shet, call center na call center.

Sigurado akong patay na patay na ang social life ko. Sigh. Weigh in natin ang pros at cons ng paglipat ko....

PROS:

• Bagong programa ito. Ibig sabihin, ang opportunity na mapromote eh malaki, gayong alam ng lahat na talagang lalaki yung programa.
• Marami akong mga bagong makikilala. Meron naman siguro ako ditong mauuto na magbasa ng blog ko.
• Syempre dagdag pera din ito. Buo ang night differential!!!
• Baka mabawasan ang petiks moments. Yay, less boredom at work for me!!!
• Sa pagkakaalam ko hindi uso ang 6th day OT sa lilipatan ko. Hehehe.
• Malamang papayat na ako ng tuluyan nito dahil ang hirap matulog sa umaga. Yay!!
• Madadagdagan ang friends ko sa Facebook!!!
• Maaaring kasabay ng paglipat ko ang paglevel up ko sa aking posisyon.
• Makakapagblog nako sa oras na maraming online. Yay!!!

CONS:

• Ang pinakamalaking con ay hindi ko na makikita at makakasabay si Monday sa FX.
• Wala na nga akong social life dahil madaling araw na matatapos ang trabaho ko.
• Mamimiss ko siyempre ang mga kaibigan ko dito sa programa ko ngayon, na nakasama ko rin ng isang taon.
• Hindi ako ipapadala sa US, kagaya nang nung nagsimula ako dito. Namiss ko tuloy ang New Zealand.
• Mahirap iadjust ang body clock. Tiyak sakit ang aabutin ko nito. What a great way to lose weight. O baka pro to? hmmmm...
• May pasok kapag New Year!!! Shet!!! Magfifile nako ng leave!!!
• Mahirap magcommute papasok kapag dapithapon na.
• Hindi ko na makikita at makakasabay si Monday.

Maghahanap na lang siguro ako ng Tuesday kung sakali.

LIFE IN TECHNICOLOR

Si Epol op di Eye bibinyagan ko na ng Monday. Pansin ko kasi, lagi na lang Monday tuwing nakakasabay ko siya. Katulad kanina. Pero hindi ko pa rin alam ang pangalan niya. Hindi ako nahihiya. Kaya lang, wala talagang lumalabas sa bibig ko kahit gusto ko nang magtanong.

So ayun nga, kasabay ko nanaman si Monday kanina. Magkatapat ulit kami sa likod ng fx. At gaya ng dati, dahil madalas na kaming magkasabay noon, nagngingitian lang kami. Nag-uusap sa mata. Walang salita, flirting by way of the eyes sabi nila. Ang nakakatuwa, habang magkasabay kami, ang tumutugtog sa mp3 ko eh mga awiting ang sarap pakinggan habang may hinahalikan ka (Life In Technicolor ng Coldplay, Miracles at Love ni Matt White at Linger ng Cranberries).

Marami akong napansin sa kanya ngayon dahil medyo mahaba-haba ang biyahe, dahil sa traffic gawa ng malakas na buhos ng ulan. Medyo balbon pala siya. May kalusugan din ng kaunti pero tama lang. May pagkabumbay din yung hitsura niya. Malalim ang mata. May dimple sa kaliwang pisngi kapag ngumingiti at maganda ang mga ngipin.

Kaya lang napansin ko, meron siyang singsing sa kanyang middle finger. May ibig sabihin ba yun? Sabi nila engaged daw. Totoo ba yun?

Kung sakali, baka kailangan ko nang tigilan si Monday.

***********
At dahil wala akong masyadong maikwento ngayon, halo-halong ewan lang muna isusulat ko.

Noong weekend, dahil sa kakausi ko sa mga status updates ng mga kaibigan ko sa facebook, nakita ko ang isang katrabaho na nagkwento na dismayado siya sa kanyang trabaho. Dahil sa naawa naman ako, naisip kong pag-applyin siya sa gasolinahang tinatrabahuan ko.

Sinabi ko sa kanya na agad magpadala sa akin ng resume. Kinabukasan naman ay nagawa niya ito. Ngalang, pagbukas ko nagulat ako.

Bago ko isulat kung ano ang nakita ko, ipakikilala ko muna siya. Itago natin siya sa pangalang JLo. Di dahil kamukha niya si Jennifer Lopez, ngunit dahil dun nagsisimula pangalan niya. Anyway, wala na sa kalendaryo ang edad niya, at mas matagal pa sa akin yung nagtatrabaho.

Knowing that, sobrang nadismaya ako dahil nang buksan ko ang file ng resume nitong si JLo. Isang page lang ang nakita ko.

Usapan mula sa Facebook Inbox:

GILLBOARD: JLo, ayusin mo naman yung resume mo... hindi ka fresh grad... habaan mo naman... kahit kaunti lang...
JLO: Ganun? One page na lang ang uso ngayon... pero sige I'll fix it.
GILLBOARD: JLo, makikiuso ka nga, HINDI KA NAMAN TANGGAP!!! Maryosep!!!
JLO: hahaha! padalhan mo nga ako ng sample resume mo.. padala mo sa email ko. mwha

Naman kasi, sa panahon ngayon, san ka pa makakakita ng resume na dalawa lang ang skills. Tapos wala man lang background sa walong trabahong ginawa niya noon. Sumakit talaga ulo ko dun. Actually hanggang ngayon minamigraine pa rin ako.

FOOD TRIP PART DEUX

Pigging out is probably one of the best things to do when you're bonding with friends. Nothing makes bonding much better than when you have good food to share with.

Thanks to Louise (my officemate), I've been introduced to some really good places to dine in. So I thought, maybe it's about time I write again about some of the better places in the metro (or in Tagaytay) where you can enjoy some nice bonding moments at. If not the bonding, at least the food will make your visit there worthwhile.

MOM AND TINA'S BAKERY - I have a sweet tooth and I like what I tasted there. That's enough reason for me to start recommending this place. I'm not sure how many branches this little bakery has, but the one I've visited is the one at the back of Greenbelt. Man, they have the yummiest cupcakes and I loved the Silvanas from this shop. And I've only had a little taste, but their lasagna is the best. Just thinking about it makes me hungry... and I just ate.

FAT MICHAEL'S - Located in Bangkal, Makati, upon arrival you'd easily assume that the place is just like a little home that sells food. It actually looks like some family's sala. But don't let the look fool you, this place has some of the best food I've tasted. I loved every dish that was served to us when our team ate there yesterday. I'm not sure if we were entertained by the owners, but they were really nice. Stuff like that will make you want to always visit the place. It might be a little difficult to find if you're not familiar with the metro, but just like with treasures... it's going to be worth it.

MARCIANO'S - If you're looking for some fine dining places in the city without paying for the real thing, I suggest you visit Marciano's in Greenbelt. I've been there only twice, and had the same order, just because I really liked it. An order of a salad and pizza was more than enough to share if you're on a date and it's not gonna cost you as much. The waiters are quick and not difficult to call unlike in every other place, and the food just tastes great.

CHILI'S - This was were I was last night. This is a great place to hang out with your friends. Food is served in large portions and the environment just really spells f-u-n!!! I actually celebrated my second birthday this year last night here. It wasn't really my birthday, but I just went along with it, for the free ice cream. I loved the pasta, it was really good, and while not really the best, I've been craving for hot wings for a very long time. It's a great place to just chill and bond with your friends.

BAG OF BEANS - This quaint little restaurant in the middle of Tagaytay has some of the best pies I've tasted. Bag of Beans just may be a nice place to go out on a date because of the ambience. It may not have the scenic view of the main spots beside the cliff, but it really is cozy. You can bring your family there, because it's the type of place where you could impress people with your taste in food.

*****
Chili's is a memorable to me because of two things: One, I wore an 80s costume during our account's Christmas Party and two, last night was the first time I celebrated a fake birthday party. I've only seen these things on tv, I realized that stuff like these do happen in real life too.

BATTLE OF THE SEXES ROUND 5: BLOGGERS

Ang tagal ko na ring hindi nagsusulat ng Battle of the Sexes na post. Naisip ko, siguro nararapat lang ngayon na ibalik itong segment na ito sa blog ko, kahit once a month lang. O kapag wala akong maisulat siguro.

Hindi nais ng post na ito na gumawa ng issue. Gaya ng mga nakaraang naisulat ko tungkol dito, ang mga mababasa ninyo ay opinyon ko lang. Maaaring may tatamaan, maaari din naman na ako'y nagmamagaling lang at hindi ko alam ang aking sinasabi. Nasa inyo po yan, aking minamahal na mga mambabasa para pagdesisyunan. Hindi ako naghahanap ng away kahit pa may Battle dun sa titulo. Gusto ko lang ng isang matinong diskusyunan. Okay?

So ang topic ko ngayon, bloggers. Sino nga ba ang mas mahusay pagdating sa paggawa ng blog, ang mga babae ba o ang mga lalake? Sino ang mas mahusay magsulat? Ang mas relevant? Ang mas masarap basahin? O kaya naman kanino ang nakakapagod basahin? Simulan natin ang diskusyunan:

LALAKENG BLOGGERS:

PROS

• Maraming blog na sulat ng mga lalake ang masarap basahin kasi relevant. Maraming makabayan, pero magaan basahin, hindi nakakatamad.
• Karamihan sa mga lalakeng blogger eh creative. Kanya-kanyang gimik sa pagsusulat na hindi nakakasawang balikan.
• Kapag ang lalakeng blogger nagsulat ng post na may puso, talagang maaapektuhan ka. Rare lang ang lalakeng nagsusulat ng may puso.
• Ang lalake kapag nagsusulat, madalas KISS (Keep It Short and Sweet).
• Madalas ang mga blog ng mga lalake nakakatawa. Pantanggal stress.

CONS:

• Ang kaso lang, ang daming blog na naglipana na clone ni Bob Ong.
• Pag nakakahanap ka ng mga nag-aaway sa blogosperyo... madalas ito'y sa pagitan ng dalawang lalakeng bloggers.
• Hindi mo alam kung sinong lalakeng blogger ang tunay na lalake.
• Ang daming blog ng mga lalake, walang kwenta... ginagawa lang ang blog na business.
• Mga lalakeng blogger ang nagkakalat ng mga tag na post. Minsan wala ring kwenta.

BABAENG BLOGERS:

PROS:

• Ang mga babaeng blogger, pag nagsusulat nararamdaman mo talaga ang mga emosyon nila.
• Napakacreative ng mga babaeng bloggers, lalo na sa paggawa ng mga tula.
• Hindi man marami, pero kapag ang isang babaeng blogger nagpatawa. Iba. Kakaiba ang comedic timing ng babaeng blogger.
• Marami kang matututunan sa paghandle ng mga relasyon mula sa mga babaeng blogger.
• Generally, ang mga babae, pag nagbablog dahil alam mong matalino sila, at ang mga sinusulat nila, it makes sense. Naiintindihan mo ang punto nila.

CONS:

• Kaya lang, ang mga babae pag nagsulat NOBELA!!! Ang haba.
• Kung gusto mong madepress, magbasa ka ng blog ng babae, dahil madalas puros reklamo o problema ang sinusulat nila.
• Kung lalakeng blogger ka, mahihirapan kang makarelate sa ibang blog ng babae, dahil puros kakikayan lang ang nakasulat sa mga blog nila.
• Maraming nanay na blogger na ginagawang business ang blog nila. Magpopost ng mga picture ng anak nila, tapos yung sunod na post, yung binebenta nila.
• Kung ang mga lalake ang nagkakalat ng mga tags, ang mga babae kadalasan ang gumagawa nito. Madalas yung sinasagutan sa friendster, icocopy sa blog nila at kinakalat.

O ayan, general observation ko lang yan. Agree kayo? Disagree? Ipaalam ninyo. Discuss.

ENERO HANGGANG HUNYO 09

Maganda ang simula ng linggo ko kahapon dahil nakasabay ko nanaman si epol op di eye ko. Nais ko na siya sana kalabitin upang magpakilala, pero di ko nagawa sapagkat nasa likod ako nakaupo sa fx habang siya naman ay nasa gitna. Hindi ko nasilayan ang mukha niya dahil hindi siya lumilingon. Di niya ata alam na magkasabay kami. Masaya ako dahil after 2 weeks nakita ko na siya ulit... Major stalker mode nanaman ako...

**********
Ngayong araw na 'to magtatapos ang buwan ng Hunyo. Kalahati na ng 2009 ang nagdaan. Wala pa ring nangyayaring masyadong significant nitong taon na ito. Maraming nangyari, pero walang nakakapagpabago pa ng buhay ko. Pero mahaba pa ang taon, di natin alam kung ano ang mangyayari. Malay natin baka itapon nanaman ako ng kumpanyang ito pabalik ng New Zealand (I wish!!!).

Marami namang nangyari ngayong taon, kung ikukumpara ko ito sa 08 na medyo ilang buwan akong tambay at nakatengga lang sa bahay. Nagpapasalamat pa rin ako na kahit papaano, eh nasa mas mabuti akong estado ngayon kumpara sa nakaraan.

• Una, sa unang pagkakataon, nakapasok ako sa isang gentleman's bar... at sinayawan ni Ana... Margarita (na kamukha ni Mystika).
• Pangalawa, nagkabati kami ng isa kong kaibigan na hindi ko nakakausap sa loob ng dalawang taon (syempre mas importante pa rin sa akin si Ana... Margarita!!!)
• Pangatlo, masaya ang naging kaarawan ko, dahil kahit wala masyadong magarbong party, kasama ko naman ang pinakamalapit kong mga kaibigan.
• Pang-apat, bumalik ako sa dating scene ngayong taon. Pumalpak nga lang kasi isa akong malaking manhid at tanga.
• Panlima, narealize ko na hindi ako dapat nagpapakakupido dahil sarili kong lovelife hindi ko maayos. Sa ngayon, inaayos ko pa ang buhay ko.
• Pang-anim. Marami akong nakitang mga kaibigan na ang TAGAL ko nang hindi nakikita (sabi ko nga... building/rebuilding relationships/friendships ang tema ng taon na ito para sakin).
• Pampito. May ilang mga kapwa blogero akong nakilala na sa personal, at di lang sa blog. (Congratulations nga pala kay Kuya Jon sa kanyang baby girl!!!).
• Pangwalo. Sabihin na nating walang kwenta pero marami akong nabili para sa sarili ko ngayong taon (Xbox 360, DVD Player, MP3 Player, Armani Code, Lacoste Red, cellphone... shit ang gastos ko, tapos wala man lang akong nabiling bagong damit para sa sarili ko!!!)
• Pansiyam. Nakakapag-Tagaytay na ako ngayon... para magkape.
• Pangsampu. May epol op d eye ulit ako.

Medyo maganda mood ko ngayon. Sana magtuluy-tuloy na 'to. Sana sa susunod na magpost ako ng ganito, mababasa niyo nang...

"alam ko na ang pangalan niya..."